علم پشت روغن کاری خودروهای هیبریدی

خودروهای هیبریدی پارادوکس عجیبی را برای مهندسی خودرو ارائه می دهند. موتورهای با راندمان بالا آنها که برای صرفه جویی در مصرف سوخت با کارکردن متناوب طراحی شده اند، یک محیط خصمانه منحصر به فرد برای روان کننده ها ایجاد می کنند. این تغییر دور از عملکرد قابل پیش بینی و حالت پایدار موتورهای احتراق داخلی سنتی (ICE) چرخه های کاری پیچیده ای را معرفی می کند که روغن های استاندارد به سادگی برای مدیریت آنها طراحی نشده اند. مشکل اصلی این است که استفاده از روغن موتور 'عادی' در یک سیستم هیبریدی الکتریکی روغن می تواند منجر به سایش سریع، تشکیل لجن و خطرات الکتریکی قابل توجهی شود. درک علم پشت این چالش ها دیگر اختیاری نیست. برای قابلیت اطمینان طولانی مدت ضروری است. این مقاله به بررسی خواسته‌های خاص پیشرانه‌های هیبریدی، از مدیریت حرارتی گرفته تا سازگاری الکتریکی می‌پردازد، و توضیح می‌دهد که چرا روان‌کاری تخصصی یک ضرورت است، نه لوکس.

خوراکی های کلیدی

• مدیریت حرارتی: هیبریدها اغلب برای تبخیر رطوبت بیش از حد خنک هستند که منجر به تشکیل لجن و اسید می شود.

• استرس مکانیکی: «شروع سرد» مکرر در سرعت‌های بالا به جریان روغن آنی و استحکام بالای فیلم نیاز دارد.

• ایمنی الکتریکی: روغن های هیبریدی تخصصی باید سطوح هدایت خاصی را برای محافظت از اجزای داخلی موتور و سیم پیچ های مسی حفظ کنند.

• رقیق‌سازی سوخت: استفاده متناوب از موتور، خطر ورود سوخت نسوخته به داخل میل لنگ را افزایش می‌دهد و به بسته‌های افزودنی قوی نیاز دارد.

چرخه کار هیبریدی: چرا موتورهای 'عادی' کاربرد ندارند؟

شرایط کار یک موتور هیبریدی اساساً با یک وسیله نقلیه معمولی متفاوت است. یک موتور سنتی روشن می شود، تا دمای مطلوب (معمولا بالای 100 درجه سانتی گراد) گرم می شود و در طول سفر در آنجا باقی می ماند. این گرمای ثابت برای سوزاندن آلاینده هایی مانند آب و سوخت نسوخته ضروری است. با این حال، یک موتور هیبریدی به صورت پراکنده عمل می کند و دو چالش متمایز و جدی ایجاد می کند.

چالش دمای پایین

در رانندگی شهری، موتور احتراق داخلی هیبریدی ممکن است فقط چند دقیقه در هر بار کار کند و قبل از خاموش شدن و اجازه دادن به موتور الکتریکی کار کند. این بدان معناست که موتور به ندرت به دمای کاری ایده آل خود می رسد. این مزمن 'دوران خنک' به یک مشکل بزرگ برای روغن موتور تبدیل می شود.

تراکم و ایجاد آب

یکی از محصولات جانبی احتراق بخار آب است. در یک موتور داغ، این بخار بدون ضرر از طریق سیستم اگزوز خارج می شود. با این حال، در یک هیبرید خنک کار، این بخار در داخل میل لنگ متراکم می شود و مستقیماً با روغن موتور مخلوط می شود. از آنجایی که روغن هرگز آنقدر داغ نمی شود که آب را بجوشاند، به مرور زمان جمع می شود و یکپارچگی روان کننده را به خطر می اندازد.

امولسیون و لجن

هنگامی که آب با روغن و مواد افزودنی آن مخلوط می شود، امولسیون غلیظ و خامه ای شکل می گیرد که اغلب به عنوان لجن 'مایونز' توصیف می شود. این ماده روان کننده ضعیفی است. این می تواند راه های باریک روغن را مسدود کند، اجزای حیاتی مانند میل بادامک و یاتاقان های روغن کاری را از بین ببرد و منجر به خرابی فاجعه بار موتور شود. این تشکیل لجن نتیجه مستقیم ناتوانی موتور در مدیریت حرارتی رطوبت است.

'شروع سرد' با سرعت 70 مایل در ساعت

دومین چالش اصلی حتی دراماتیک تر است. تصور کنید در حال ادغام به یک بزرگراه هستید. خودرو بدون صدا با برق کار می کند. همانطور که برای مطابقت با سرعت ترافیک شتاب می گیرید، سیستم حداکثر قدرت را می طلبد و موتور بنزینی وارد عمل می شود. باید فوراً از حالت سکون کامل (0 RPM) به بیش از 3000 RPM بپرد، همه در حالی که تحت بار قابل توجهی است.

خطرات روانکاری مرزی

این سناریو تست استرس نهایی برای یک روغن است. در طول این شروع آنی، یک میکروثانیه بحرانی قبل از ایجاد فشار کامل روغن وجود دارد. در این پنجره که به عنوان فاز روغنکاری مرزی شناخته می شود، لایه روغن محافظ بین قطعات فلزی متحرک می تواند فرو بریزد. این منجر به تماس مستقیم فلز با فلز می شود و باعث سایش میکروسکوپی قابل توجهی می شود. یک روغن هیبریدی خاص باید دارای ویژگی‌های جریان استثنایی در دماهای پایین و استحکام فیلم برتر برای محافظت از اجزا در طول این رویدادهای مکرر با استرس بالا باشد.

چالش های بحرانی روانکاری: رقیق سازی و اکسیداسیون سوخت

فراتر از تنش های حرارتی و مکانیکی چرخه وظیفه، پایداری شیمیایی روغن نیز در یک محیط هیبریدی تحت حمله دائمی قرار دارد. دو مورد از مهم‌ترین تهدیدها رقیق شدن سوخت و اکسیداسیون سریع است که هر دو توانایی روغن برای محافظت از موتور را کاهش می‌دهند.

تاثیر رقیق شدن سوخت

رقیق شدن سوخت زمانی اتفاق می افتد که بنزین نسوخته حلقه های پیستون را دور زده و به داخل میل لنگ نفوذ کرده و با روغن موتور مخلوط می شود. در حالی که این اتفاق در همه موتورهای بنزینی رخ می دهد، در هیبریدی ها به دلیل عملکرد مکرر استاپ-استارت آن ها شدیدتر است. موتور اغلب قبل از اینکه فرآیند احتراق کامل و کارآمد باشد خاموش می شود و سوخت خام بیشتری در سیلندرها باقی می ماند تا مشکل ایجاد کند.

برشی ویسکوزیته

بنزین یک حلال است نه روان کننده. هنگامی که روغن موتور را آلوده می کند، آن را به شدت نازک می کند و باعث افت ویسکوزیته می شود. این پدیده که به عنوان برش ویسکوزیته شناخته می شود، استحکام لایه محافظ روغن را کاهش می دهد. یک روغن رقیق شده نمی تواند به اندازه کافی ضربه بین یاتاقان ها، پیستون ها و دیواره های سیلندر را مهار کند. این به طور مستقیم منجر به سایش زودرس می شود و می تواند عمر موتور را به میزان قابل توجهی کاهش دهد. روغن های هیبریدی تخصصی حاوی بسته های افزودنی قوی هستند که برای مقاومت در برابر این اثر برشی و حفظ ویسکوزیته مشخص شده خود برای مدت طولانی تری حتی با آلودگی متوسط ​​سوخت طراحی شده اند.

اکسیداسیون و تعامل سوخت زیستی

اکسیداسیون فرآیند طبیعی تجزیه روغن در اثر قرار گرفتن در معرض گرما و اکسیژن است. در هیبریدها، این فرآیند به دلیل دمای خنک عملیاتی و ترکیب شیمیایی سوخت‌های مدرن پیچیده می‌شود.

نقش اجزای سوخت زیستی، مانند اتانول، در بنزین امروزی لایه دیگری از پیچیدگی را اضافه می کند. این اجزا می توانند تهاجمی تر باشند و تجزیه روغن را تسریع کنند، به ویژه در حضور آب - وضعیتی که در میل لنگ هیبریدی رایج است. ترکیبی از آب، رقیق سازی سوخت و اجزای زیستی یک کوکتل خورنده ایجاد می کند که روغن های استاندارد برای کنترل آن فرموله نشده اند.

برای خودروهای برقی هیبریدی پلاگین (PHEV) که می توانند برای مدت طولانی با نیروی برق کار کنند، چالش حتی بزرگتر است. روغن موتور ممکن است هفته‌ها یا ماه‌ها بدون گرم شدن بماند و همه اینها در معرض رطوبت اتمسفر و سوخت باقی مانده باشد. این امر مستلزم پایداری شیمیایی استثنایی و مهار خوردگی است تا اطمینان حاصل شود که روغن در لحظه روشن شدن موتور برای محافظت از موتور آماده است.

فراتر از موتور: سازگاری الکتریکی و حفاظت از مس

یکی از ویژگی های تعیین کننده بسیاری از پیشرانه های هیبریدی، ادغام نزدیک موتور احتراق داخلی و اجزای الکتریکی ولتاژ بالا است. در طرح هایی مانند هیبریدهای سری موازی، همان سیال ممکن است وظیفه روانکاری قطعات مکانیکی و خنک کننده یا عایق کاری سیستم های الکتریکی را داشته باشد. این نقش دوگانه الزاماتی را تحمیل می کند که برای روان کننده های معمولی کاملاً بیگانه است.

روان کننده به عنوان دی الکتریک

در این سیستم های یکپارچه، روغن در تماس مستقیم با موتور ژنراتورهای ولتاژ بالا و الکترونیک قدرت قرار می گیرد. بنابراین، روغن باید به عنوان یک دی الکتریک یا عایق الکتریکی عمل کند تا از اتصال کوتاه جلوگیری کند. اگر رسانایی روغن بیش از حد بالا باشد، می تواند جریان های الکتریکی سرگردانی ایجاد کند که با سنسورها تداخل داشته باشد یا در بدترین حالت باعث خرابی فاجعه بار سیستم الکتریکی شود.

کنترل رسانایی

روغن های هیبریدی خاص به گونه ای فرموله می شوند که خواص الکتریکی دقیقاً کنترل شده ای داشته باشند. شیمی افزودنی آنها به دقت انتخاب شده است تا اطمینان حاصل شود که آنها در طول عمر مفید خود نارسانا باقی می مانند. این یک عمل متعادل کننده ظریف است، زیرا بسیاری از افزودنی های سنتی ضد سایش می توانند رسانایی را افزایش دهند. استفاده از روغن استاندارد در چنین سیستمی خطر الکتریکی ناشناخته و غیرقابل قبولی را به همراه دارد.

خوردگی مس (تست 'فلز زرد')

موتور-ژنراتور الکتریکی قلب سیستم محرک الکتریکی هیبریدی است و سیم پیچ های پیچیده آن از مس ساخته شده است. محافظت از این مس در برابر خوردگی یک نگرانی اساسی برای روان کننده های هیبریدی است.

بسیاری از افزودنی‌های متداول ضد سایش و فشار شدید، به‌ویژه آنهایی که مبتنی بر ترکیبات گوگرد و فسفر (مانند ZDDP) هستند، می‌توانند برای «فلزات زرد» مانند مس و برنج، به ویژه در دماهای بالا، خورنده باشند. در برخی از گیربکس ها و گیربکس های هیبریدی، دما می تواند تا 180 درجه سانتی گراد افزایش یابد. در این دماها، افزودنی‌های تهاجمی می‌توانند به معنای واقعی کلمه به سیم‌پیچ‌های مسی «حمله» کنند، عایق آن‌ها را تخریب کرده و منجر به خرابی موتور شوند. روغن‌های هیبریدی تحت آزمایش‌های خاصی قرار می‌گیرند که اغلب به آن‌ها آزمایش‌های 'فلز زرد' گفته می‌شود تا اطمینان حاصل شود که با اجزای مسی در طیف وسیعی از دما سازگاری دارند و از آنها محافظت می‌کنند.

سازگاری مواد

فراتر از مس، یک پیشرانه هیبریدی شامل انواع مهر و موم، واشر، و پوشش های رزین روی سیم ها و سایر اجزای الکتریکی است. شیمی تخصصی یک روان کننده هیبریدی باید با همه این مواد سازگار باشد. یک سیال ناسازگار می تواند باعث تورم یا انقباض مهر و موم ها شود که منجر به نشتی شود یا پوشش های محافظ سیم ها را تخریب کند و آنها را در معرض آسیب های الکتریکی یا شیمیایی قرار دهد. هر جزء از یک روغن هیبریدی خاص به دلیل بی اثر بودن آن نسبت به این مواد حساس بررسی می شود.

معیارهای ارزیابی: انتخاب روغن مناسب برای سیستم های هیبریدی الکتریکی

انتخاب روانکار مناسب برای یک خودروی هیبریدی یک تصمیم فنی است، نه اولویت برند. انتخاب باید بر اساس ویسکوزیته، شیمی افزودنی، و استانداردهای رسمی صنعتی باشد که عملکرد را در شرایط خاص هیبریدی تأیید می کند.

انتخاب ویسکوزیته (حرکت به سمت بسیار کم)

ویسکوزیته یا مقاومت روغن در برابر جریان، حیاتی ترین ویژگی فیزیکی است. برای هیبریدها، کمتر تقریبا همیشه بهتر است. متوجه خواهید شد که سازندگان به طور فزاینده ای گریدهای با ویسکوزیته فوق العاده کم را به چند دلیل کلیدی توصیه می کنند:

• مصرف سوخت: روغن‌های نازک‌تر کشش داخلی کمتری ایجاد می‌کنند و به موتور اجازه می‌دهند آزادانه‌تر بچرخد و راندمان سوخت را به حداکثر می‌رساند.

• جریان سریع هنگام راه‌اندازی: در طول «شروع سرد با سرعت 70 مایل در ساعت»، یک روغن با ویسکوزیته پایین (مانند 0W-20 یا 0W-16) می‌تواند تقریباً بلافاصله به اجزای حیاتی جریان یابد و سایش را در طول آن دوره آسیب‌پذیر به حداقل برساند.

• ویسکوزیته بسیار کم: جدیدترین نسل موتورهای هیبریدی در حال حاضر درجه‌های پایین‌تر از 0W-8 را می‌طلبد و مرزهای علم روغن‌کاری را برای بیرون کشیدن آخرین ذره بازدهی فراتر می‌برد.

الزامات شیمی افزودنی

بسته افزودنی همان چیزی است که یک روغن پایه را به یک روان کننده با کارایی بالا تبدیل می کند. برای هیبریدی ها، این ترکیب باید چالش های منحصر به فرد آنها را برطرف کند:

• مواد افزودنی ضد خراش: هنگامی که موتور خاموش است اما وسیله نقلیه در حال حرکت است، اجزای موتور می توانند در برابر یکدیگر ارتعاش کنند و باعث نوعی سایش به نام fretting شوند. افزودنی های ویژه یک سد محافظ برای جلوگیری از این آسیب تشکیل می دهند.

• بازدارنده‌های خوردگی: یک بسته قوی از بازدارنده‌ها برای خنثی کردن اسیدهای تشکیل‌شده از ترکیب آب، گازهای دمنده و رقیق‌سازی سوخت مورد نیاز است و از قطعات داخلی در برابر زنگ زدگی و خوردگی محافظت می‌کند.

• پخش کننده ها و مواد شوینده پیشرفته: این افزودنی ها برای نگه داشتن لجن و آلاینده ها در حالت تعلیق بسیار مهم هستند، از رسوب آنها در موتور جلوگیری می کنند و اطمینان می دهند که فیلتر روغن می تواند آنها را به طور موثر حذف کند.

استانداردهای صنعتی که باید به دنبال آنها باشید

برای اطمینان از اینکه روغن واقعاً برای یک هیبرید مناسب است، به دنبال آخرین گواهینامه های صنعت روی بطری باشید. این استانداردها شامل آزمایش های خاصی است که شرایط سخت عملیات هیبریدی را شبیه سازی می کند.

• API SP: این آخرین دسته خدمات از موسسه نفت آمریکا است. این شامل آزمایش‌هایی برای جلوگیری از سایش زنجیر تایم و محافظت در برابر پیش‌اشتعال با سرعت پایین (LSPI) است که مربوط به موتورهای بنزینی مدرن است.

• ILSAC GF-6B: این استاندارد که توسط خودروسازان بین المللی ساخته شده است، به طور خاص برای پایین ترین درجه ویسکوزیته SAE 0W-16 است. به شدت بر مصرف سوخت و محافظت از موتور تمرکز دارد. روغن های مطابق با GF-6A (برای 0W-20 و بالاتر) و GF-6B برای اکثر کاربردهای هیبریدی مدرن مناسب در نظر گرفته می شوند.

این استانداردها تأییدیه شخص ثالثی را ارائه می دهند که روغن آزمایش های دقیقی را پشت سر گذاشته است که برای رفع چالش های مطرح شده در این مقاله طراحی شده است.

پارامتر عملکرد	استاندارد کامل روغن مصنوعی	روغن هیبریدی خاص
مدیریت رطوبت	فرض بر این است که دمای بالا باعث تبخیر آب می شود. در برابر امولسیون آسیب پذیر است.	حاوی امولسیفایرهای تقویت شده و بازدارنده های خوردگی برای مدیریت آب.
رسانایی الکتریکی	یک پارامتر طراحی نیست. رسانایی می تواند غیر قابل پیش بینی باشد.	فرموله شده برای هدایت کم و پایدار برای اطمینان از ایمنی سیستم الکتریکی.
سازگاری مس	برخی از افزودنی ها می توانند در دماهای بالا به مس تهاجمی باشند.	از افزودنی های غیر خورنده استفاده می کند که برای ایمن بودن سیم پیچ های مسی آزمایش شده اند.
تحمل رقت سوخت	در صورت آلوده شدن به سوخت، ویسکوزیته خود را به سرعت از دست می دهد.	مهندسی شده با پلیمرهای قوی برای حفظ ویسکوزیته تحت رقت سوخت.
محافظت در برابر سایش	به طور کلی تمرکز اصلی بسته افزودنی نیست.	شامل مواد ضد فرسایش خاص برای لرزش موتور خاموش است.

مورد تجاری: TCO، ROI، و قابلیت اطمینان بلند مدت

در حالی که استدلال های فنی برای روان کننده های هیبریدی تخصصی واضح است، پیامدهای مالی به همان اندازه قانع کننده است. برای مالکان، مدیران ناوگان و کارگاه‌های خدماتی، اتخاذ استراتژی صحیح مایع تصمیمی حیاتی است که بر هزینه کل مالکیت (TCO)، بازگشت سرمایه (ROI) و قابلیت اطمینان کلی خودرو تأثیر می‌گذارد.

درایورهای هزینه کل مالکیت (TCO).

تفاوت قیمت بین یک روغن سنتزی استاندارد و یک روغن هیبریدی درجه یک بسیار ناچیز است، معمولاً تنها چند دلار در هر کوارت. با این حال، هزینه تعمیر پیشرانه در یک هیبریدی مدرن به راحتی می تواند به هزاران برسد. خرابی موتور ژنراتور، موتور لجن دار یا یاتاقان های فرسوده به دلیل روغن کاری نامناسب، هر گونه صرفه جویی اولیه در تعویض روغن را کاهش می دهد. انتخاب روغن صحیح نوعی بیمه ارزان قیمت در برابر تعمیرات پیچیده و پرهزینه است که مستقیماً TCO طولانی مدت خودرو را کاهش می دهد.

کاهش خطر برای ناوگان

برای مشاغلی که ناوگان وسایل نقلیه هیبریدی را اداره می کنند، مانند خدمات تاکسی یا شرکت های تحویل، زمان کار بسیار مهم است. با استفاده از صحیح مشخصات هیبرید الکتریکی نفت بخش مهمی از کاهش ریسک است. این اطمینان از انطباق با الزامات گارانتی سازنده، جلوگیری از اختلافات احتمالی در مورد خرابی سیستم انتقال قدرت. مهمتر از آن، از از کار افتادن زودهنگام خودروها به دلیل فرسودگی موتور جلوگیری می کند، از سرمایه گذاری سرمایه شرکت محافظت می کند و آمادگی عملیاتی را حفظ می کند.

آمادگی بازار

بازار خودروهای هیبریدی یک بخش خاص نیست. این یک نیروی مسلط و در حال رشد است. با پیش بینی نرخ رشد ترکیبی سالانه (CAGR) نزدیک به 30 درصد در سال های آینده، تعداد هیبریدی ها در جاده ها در حال انفجار است. برای تعمیرگاه ها و مراکز خدمات مستقل، زمان سازگاری در حال حاضر است. ادامه استفاده از رویکرد 'یک اندازه مناسب برای همه' برای روغن موتور یک استراتژی بازنده است. کارگاه‌هایی که به مشتریان خود آموزش می‌دهند و موجودی خود را به روان‌کننده‌های هیبریدی اختصاصی تبدیل می‌کنند، خود را به‌عنوان متخصص معرفی می‌کنند، اعتماد ایجاد می‌کنند و سهم حیاتی و رو به گسترشی از بازار خدمات را به خود اختصاص می‌دهند.

نتیجه گیری

روغن کاری یک وسیله نقلیه هیبریدی نشانی واضح از مهندسی شیمی پیشرفته در کار است. این یک تمرین بازاریابی نیست، بلکه اولین پاسخ علمی به مجموعه ای منحصر به فرد از چالش های فنی است. روانکارهای استاندارد به دلیل اینکه برای دنیایی از موتورهای مداوم و با کارکرد گرم طراحی شده اند، کوتاهی می کنند - دنیایی که دیگر برای چرخه های کاری هیبریدی کاربرد ندارد. حفاظت از این پیشرانه‌های پیشرفته به روان‌کننده‌ای نیاز دارد که بتواند رطوبت را در دماهای پایین مدیریت کند، در برابر شوک ناشی از راه‌اندازی سرد با بار بالا مقاومت کند و به طور ایمن با قطعات الکتریکی با ولتاژ بالا همزیستی کند.

همانطور که از خودروی هیبریدی خود نگهداری می کنید یا به مشتریان در مورد نیازهای خدماتی آنها توصیه می کنید، روغن هایی را که به صراحت برای رسیدگی به این ستون های حفاظتی فرموله شده اند، اولویت بندی کنید. به دنبال گرید مناسب با ویسکوزیته پایین و آخرین گواهینامه های صنعت باشید. با انجام این کار، اطمینان حاصل می کنید که کارایی، قابلیت اطمینان و طول عمر خودرو برای سال های آینده حفظ می شود.

سوالات متداول

س: آیا می توانم از روغن مصنوعی معمولی در هیبرید خود استفاده کنم؟

پاسخ: در حالی که یک روغن مصنوعی با کیفیت بالا بهتر از معمولی است، ایده آل نیست. فاقد فرمول خاص برای مدیریت تجمع رطوبت ثابت در جریان سرد است و ممکن است حاوی مواد افزودنی باشد که برای سیم‌پیچ‌های مسی در موتور الکتریکی خورنده هستند. استفاده از روغن هیبریدی خاص این خطرات قابل توجه را کاهش می دهد.

س: چرا روغن هیبریدی من 'شیری' به نظر می رسد؟

پاسخ: ظاهر شیری یا کدر روی میله یا درپوش روغن نشانه کلاسیک امولسیون شدن آب است. این به این دلیل اتفاق می افتد که موتور هیبریدی اغلب به اندازه کافی گرم نمی شود تا بخار آب متراکم شده از میل لنگ را تبخیر کند. این رطوبت با روغن مخلوط می شود و ماده ای لجن مانند ایجاد می کند که روان کننده ضعیفی است.

س: آیا هیبریدی ها کمتر به تعویض روغن نیاز دارند زیرا موتور کمتر کار می کند؟

پاسخ: نه، اغلب برعکس است. عملیات متناوب 'خدمات شدید' برای روغن در نظر گرفته می شود. چرخه های ثابت توقف و شروع، رقیق شدن سوخت و آلودگی آب به این معنی است که روغن از نظر شیمیایی تخریب می شود حتی اگر مسافت پیموده شده کم باشد. شما باید همیشه از فاصله زمانی خدمات توصیه شده سازنده پیروی کنید، که این موضوع را نشان می دهد.

س: تفاوت بین نیازهای روغن کاری HEV و PHEV چیست؟

پاسخ: هر دو نیازهای مشابهی دارند، اما چالش‌ها در پلاگین هیبریدی (PHEV) تقویت می‌شوند. یک PHEV می تواند در حالت فقط الکتریکی برای مدت زمان طولانی تری کار کند، به این معنی که روغن موتور می تواند هفته ها بماند. این امر خطر رقیق شدن سوخت (از آخرین باری که کار کرد) و آلودگی شدید رطوبت را افزایش می دهد و نیاز به روغن شیمیایی پایدارتری دارد.