بازدید: 0 نویسنده: ویرایشگر سایت زمان انتشار: 23/04/2026 منبع: سایت
لیفتراک وزنه تعادل، نیروی کار بلامنازع دنیای حمل و نقل مواد است. این خودرو بر اساس یک اصل ساده و در عین حال موثر 'الاکلنگ برقی' عمل می کند: وزن زیاد در عقب خودرو باری را که توسط دوشاخه های جلو بلند می شود متعادل می کند. اما این سادگی یک تصمیم مهم تجاری را پنهان می کند. انتخاب مدل نادرست می تواند توان عملیاتی شما را فلج کند، ایمنی عملیاتی را به خطر بیندازد و هزینه های سربار بلند مدت را افزایش دهد. بر خلاف کامیون های تخصصی یا ماشین های راهروی بسیار باریک (VNA) که برای کارهای خاص طراحی شده اند، لیفتراک وزنه بردار نهایی همه کاره است. این راهنما شما را از طریق طبقه بندی های ضروری، کاربردهای خاص صنعت و ملاحظات هزینه راهنمایی می کند تا به شما کمک کند مدل مناسبی را برای نیازهای خود انتخاب کنید.
کاربرد اول: انتخاب به محیط (داخل/خارج)، عرض راهرو و مشخصات بار بستگی دارد تا فقط به شهرت برند.
دینامیک قدرت: انتقال از IC (احتراق داخلی) به الکتریکی (لیتیوم یون) محرک اصلی کاهش TCO (هزینه کل مالکیت) است.
ایمنی به عنوان ROI: ویژگیهایی مانند 'مثلث پایداری' و سیستمهای پایداری فعال (SAS) مستقیماً حق بیمه و زمان خرابی را کاهش میدهند.
دقت عملیاتی: ویژگیهای سطح بالا مانند ترمزهای اینچ و درایوهای هیدرواستاتیک برای محیطهای بار با چگالی بالا یا شکننده ضروری هستند.
درک طبقه بندی های اساسی لیفتراک ها اولین گام برای تصمیم گیری آگاهانه است. انجمن کامیونهای صنعتی (ITA) یک چارچوب استاندارد ارائه میکند که به دستهبندی کامیونها بر اساس منبع انرژی، نوع تایر و کاربرد مورد نظر کمک میکند. برای مدل های وزنه تعادل، شما در درجه اول با کلاس های I، IV و V مواجه خواهید شد.
این طبقه بندی ها نمای کلی سطح بالایی از طراحی هسته لیفتراک را ارائه می دهند. آنها بلافاصله در مورد منبع انرژی و محیط عملیاتی اصلی آن به شما می گویند.
کلاس I: کامیون های موتور سوار برقی. اینها مدل های برقی نشسته یا ایستاده هستند که با باتری های سرب اسید یا لیتیوم یون تغذیه می شوند. آنها به دلیل عملکرد بیصدا و بدون انتشار شناخته شدهاند و برای کاربردهای داخلی مانند انبارها، کارخانههای فرآوری مواد غذایی و مراکز خردهفروشی ایدهآل هستند.
کلاس IV: کامیون های موتور احتراق داخلی (لاستیک های کوسن). این لیفتراک ها با موتورهایی کار می کنند که از بنزین، دیزل یا گاز پروپان مایع (LPG) استفاده می کنند. آنها مجهز به لاستیک های بالشتک جامد هستند که به طور انحصاری برای سطوح صاف و هموار داخل ساختمان طراحی شده اند. آنها قدرت قوی ارائه می دهند اما تولید گازهای گلخانه ای دارند.
کلاس V: کامیون های موتور احتراق داخلی (لاستیک های پنوماتیک). مشابه کلاس IV در انواع موتور، این کامیون ها مجهز به لاستیک های پنوماتیک (پر از هوا یا لاستیک جامد) هستند. این باعث می شود که آنها برای سطوح ناهموار و ناهموار موجود در خارج از منزل در کارخانه های چوب، سایت های ساختمانی و محوطه های حمل و نقل مناسب باشند.
انتخاب بین لاستیک های بالشتکی و پنوماتیک غیرقابل مذاکره است و کاملاً توسط سطح کار شما دیکته می شود. استفاده از نوع نامناسب لاستیک نه تنها فرسودگی و پارگی را تسریع می کند، بلکه خطرات ایمنی قابل توجهی را نیز ایجاد می کند.
لاستیک های بالشتکی از لاستیک محکم و صاف ساخته شده اند که بر روی یک چرخ فشرده شده است. آنها برای محیط های داخلی با کف های بتنی یا آسفالت بهترین هستند. فاصله کمتر از سطح زمین و شاسی کوچکتر آنها منجر به شعاع چرخش تنگ تر می شود که یک مزیت مهم در راهروهای انبار محدود است.
بهترین برای: انبارداری، طبقات تولیدی، توزیع خرده فروشی.
اشتباه رایج: استفاده از تایرهای بالشتکی در فضای باز. آنها به راحتی گیر می کنند و سواری سختی را در زمین ناهموار ارائه می دهند که به طور بالقوه بار را بی ثبات می کند.
لاستیکهای پنوماتیک، مشابه تایرهای خودرو، میتوانند پر از هوا یا لاستیک جامد باشند. آنها چسبندگی عالی و سواری بالشتکی بر روی سطوح ناقص را فراهم می کنند. این باعث می شود که آنها استانداردی برای هر عملیاتی باشند که شامل جابجایی بین داخل و خارج از منزل یا کار منحصراً در خارج است.
بهترین برای: محوطه های چوبی، سایت های ساختمانی، اسکله های بارگیری، و تاسیسات با روسازی ترک خورده یا ناهموار.
بهترین تمرین: برای مکانهایی که خطر سوراخ شدن میخها یا زبالهها زیاد است، تایرهای بادی جامد را انتخاب کنید. آنها همان عملکرد ناهموار را بدون خرابی یک آپارتمان ارائه می دهند.
بحث بین قدرت احتراق الکتریکی و احتراق داخلی (IC) برای انتخاب a مرکزی است لیفتراک ضد وزن . تصمیم شما به طور قابل توجهی بر هزینه کل مالکیت (TCO)، برنامه های نگهداری و انطباق با محیط زیست تأثیر می گذارد.
لیفتراک های برقی به دلیل آلایندگی کم، عملکرد بی صدا و کاهش هزینه های چرخه عمر، بر حمل و نقل مواد داخلی غالب هستند. انتخاب کلیدی فناوری باتری است.
سرب-اسید: گزینه سنتی و کم هزینه. به یک اتاق شارژ اختصاصی برای تهویه در هنگام شارژ و نگهداری منظم (مثلاً آبیاری) نیاز دارد. یک باتری به طور معمول یک شیفت دوام می آورد و برای عملیات چند شیفتی نیاز به تعویض دارد.
لیتیوم یون (Li-ion): سرمایه گذاری اولیه بالاتری که سود سهام را در بهره وری می پردازد. باتریهای لیتیوم یون از 'شارژ فرصتی' در زمان استراحت پشتیبانی میکنند و نیاز به تعویض باتری را از بین میبرند. دوام بیشتری دارند، نیازی به تعمیر و نگهداری ندارند و از نظر انرژی کارآمدتر هستند. برندهایی مانند Jungheinrich حتی قابلیتهای '2Shifts1Charge' را در برخی مدلها تضمین میکنند.
موتورهای آی سی قدرت خام را ارائه می دهند و برای کاربردهای سنگین در فضای باز مناسب هستند. سوختگیری چند دقیقه طول میکشد، نه ساعتها و حداکثر زمان کار را تضمین میکند. در حالی که دیزل بیشترین گشتاور را برای سنگین ترین بارها ارائه می دهد، LPG یک گزینه تمیزتر و اغلب مقرون به صرفه تر برای استفاده مختلط داخل/خارج از خانه است که در آن تهویه مناسب است.
| ویژگی | الکتریکی (لیتیوم یونی) | (LPG/دیزل) |
|---|---|---|
| بهترین محیط | سرپوشیده (انبارها، غذا/دارو) | فضای باز (ساخت و ساز، محوطه چوبی) |
| انتشارات | صفر | حال (نیاز به تهویه) |
| سطح نویز | کم | بالا |
| زمان سوخت گیری/شارژ | 1-2 ساعت (کامل)، شارژ فرصت (دقیقه) | ~ 5 دقیقه |
| تعمیر و نگهداری | حداقل (بدون موتور، روغن و غیره) | معمولی (روغن موتور، فیلترها، خنک کننده) |
| هزینه اولیه | بالا | پایین تر |
| هزینه چرخه عمر (TCO) | پایین تر | بالاتر |
'بهترین' لیفتراک همیشه همان لیفتراک است که با کاربرد خاص آن مطابقت دارد. یک جانور دیزلی با ظرفیت بالا در انباری با راهروهای باریک بی فایده است، همانطور که یک سه چرخ کوچک برقی در یک حیاط فولادی غرق می شود.
در محیط کنترل شده یک انبار، مانورپذیری و کارایی از اهمیت بالایی برخوردار است. عرض راهروهای استاندارد معمولاً 10 تا 12 فوت است که انتخاب بین مدل های سه و چهار چرخ را دیکته می کند.
3-چرخ در مقابل 4 چرخ: لیفتراک برقی 3 چرخ شعاع گردش بسیار کمتری را ارائه می دهد که آن را برای پیمایش در مناطق شلوغ و پیچ های تنگ ایده آل می کند. یک مدل 4 چرخ پایه پایدارتری را فراهم می کند که برای بلند کردن بارهای سنگین تر به ارتفاعات بالاتر و برای جابجایی سطوح ناهموار مانند صفحات حوض بهتر است.
ایستادن در مقابل نشستن: برای عملیاتی که راننده مکرراً از لیفتراک سوار و پیاده میشود (مثلاً برداشت سفارش یا برداشتن کیس)، مدل وزنه تعادل ایستاده ارگونومیکتر و کارآمدتر است. برای دویدن طولانی و جابجایی پالت های کامل، یک مدل نشستن سنتی راحتی بیشتری را فراهم می کند و خستگی اپراتور را کاهش می دهد.
محیط های تولیدی نیازمند قدرت، دقت و دوام هستند. در اینجا، ظرفیت های بار می تواند افزایش یابد و اغلب به 100000 پوند در صنایعی مانند تولید فولاد یا بتن می رسد.
ظرفیت بالا و پیوست ها: این برنامه ها اغلب به پیوست های تخصصی فراتر از چنگال های استاندارد نیاز دارند. گیره های رول کاغذ، میله های فرش، چرخاننده ها و شیفترهای جانبی یک لیفتراک استاندارد را به یک ابزار تخصصی تبدیل می کنند. لیفتراک باید دارای ظرفیت هیدرولیکی و پایداری برای پشتیبانی از این اتصالات باشد.
درایوهای هیدرواستاتیک: برای قرار دادن دقیق قطعات یا قالب های گران قیمت در نزدیکی ماشین آلات، یک درایو هیدرواستاتیک بسیار ارزشمند است. از فشار هیدرولیک برای کنترل حرکت استفاده می کند و گشتاور فوری و ترمز نرم و پاسخگو را بدون ساییدگی و پارگی سیستم ترمز معمولی ارائه می دهد. این سطح از کنترل برای جلوگیری از حوادث پرهزینه بسیار مهم است.
اسکلههای بارگیری محیطهایی پرترافیک و سریع هستند که سرعت، کنترل و قابلیت اطمینان در آنها کلیدی است. خرابی در اینجا می تواند یک گلوگاه برای کل زنجیره تامین ایجاد کند.
3.5T 'Sweet Spot': لیفتراک با ظرفیت حدود 3.5 تن (تقریباً 7000 پوند) اغلب به عنوان نقطه شیرینی برای کار بارگیری عمومی در نظر گرفته می شود. این توازن کامل قدرت بالابری را برای اکثر کالاهای پالت شده، اندازه جمع و جور برای مانور در داخل تریلرها، و سرعت برای زمانهای چرخش سریع ارائه میدهد.
ترمزهای اینچ: هنگام نزدیک شدن به یک کامیون یا دسته ای از پالت ها، اپراتور باید در حالی که به آرامی به جلو حرکت می کند، شاخک ها را بلند کند. ترمز اینچ به اپراتور اجازه می دهد تا گیربکس را جدا کند و در عین حال دور موتور را برای سرعت های بالابر هیدرولیکی بالا نگه دارد. این امکان انجام ریزحرکات دقیق و کنترل شده را فراهم می کند، که برای پیمایش ایمن ترازهای اسکله و فضاهای تنگ ضروری است.
فراتر از مشخصات اولیه ظرفیت و نوع سوخت، ویژگی های خاصی به طور مستقیم بر ایمنی، بهره وری و اثربخشی اپراتور تأثیر می گذارد. اینها جزئیاتی است که یک لیفتراک خوب را از یک لیفتراک عالی جدا می کند.
هر لیفتراک بر روی 'مثلث پایداری' کار می کند، مفهومی که مرکز ثقل ماشین را تعریف می کند. با این حال، تکنولوژی مدرن فراتر می رود. سیستمهای پایداری فعال، مانند سیستم پایداری فعال تویوتا (SAS)، از حسگرهای الکترونیکی برای نظارت بر پارامترهای عملیاتی استفاده میکنند. اگر سیستم پتانسیل واژگونی جانبی را تشخیص دهد، به طور خودکار چرخش محور عقب را قفل می کند و پایداری دستگاه را به میزان قابل توجهی افزایش می دهد. این سیستم ها روشی اثبات شده برای کاهش تصادفات هستند و یک ویژگی حیاتی برای جستجو هستند.
یک اپراتور ناراحت یا خسته، یک اپراتور ناامن و غیرمولد است. طراحی مدرن لیفتراک بر ارگونومی و دید تأکید دارد.
چیدمان کابین: به دنبال صندلی های قابل تنظیم، چیدمان های کنترلی بصری و ارتفاع پایین پله برای ورود و خروج آسان باشید.
طراحی دکل: دکل می تواند نقطه کور قابل توجهی ایجاد کند. دکلهای 'نمای عریض' از سیلندرها و زنجیرهای هیدرولیک استراتژیک برای به حداکثر رساندن دید رو به جلو اپراتور استفاده میکنند و ایمنی و دقت را هنگام جابجایی بارها بهبود میبخشند.
کنترل دقیق برای جابجایی کالاهای شکننده یا کار در مکانهای تنگ ضروری است. دو سیستم کلیدی این سطح از دقت را ارائه می دهند.
ترمزهای اینچ: همانطور که گفته شد، این ترمزها امکان دورهای بالا برای بلند کردن را فراهم می کنند و در عین حال سرعت حرکت بسیار آهسته را ممکن می کنند. این برای قرار دادن دقیق بار بدون خم شدن به جلو بسیار مهم است.
درایو هیدرواستاتیک: این سیستم انتقال کنترل بی نظیری را ارائه می دهد. این ترمز پویا را فراهم می کند - به محض اینکه پای اپراتور از پدال گاز خارج شود، سرعت کامیون به آرامی کاهش می یابد. اتکا به ترمزهای سنتی را کاهش می دهد، هزینه های تعمیر و نگهداری را به حداقل می رساند و تغییرات جهت فوق العاده نرم را ارائه می دهد.
برای صنایعی مانند فرآوری مواد غذایی، داروسازی و تولید داخلی، کنترل محیطی غیرقابل مذاکره است. لیفتراک های برقی تنها گزینه مناسب در این تنظیمات هستند، زیرا آنها آلایندگی صفر دارند. این امر از هر گونه خطر آلوده شدن محصولات به دود اگزوز جلوگیری می کند و به رعایت قوانین سختگیرانه فزاینده کیفیت هوا کمک می کند.
قیمت برچسب لیفتراک تنها کسری از هزینه واقعی آن است. یک استراتژی تدارکات هوشمند بر هزینه کل مالکیت (TCO) متمرکز است که شامل خرید، سوخت/انرژی، نگهداری و ارزش فروش مجدد است.
لیفتراک با قیمت اولیه پایین تر ممکن است معامله ای به نظر برسد، اما می تواند منجر به هزینه های طولانی مدت به طور قابل توجهی شود. به عنوان مثال، موتورهای آی سی معمولاً قیمت خرید پایین تری نسبت به همتایان برقی لیتیوم یون خود دارند. با این حال، هزینه های سوخت و تعمیر و نگهداری آنها در یک دوره پنج ساله اغلب به طور قابل توجهی بالاتر است و هر گونه صرفه جویی اولیه را از بین می برد.
تفاوت در نیازهای تعمیر و نگهداری بین مدل های برقی و آی سی فاحش است. موتورهای الکتریکی در مقایسه با موتورهای احتراق داخلی قطعات متحرک بسیار کمی دارند. این به طور مستقیم به هزینه های تعمیر و نگهداری کمتر و خرابی کمتر ترجمه می شود. مقایسه تعمیر و نگهداری:
| اجزای | لیفتراک الکتریکی در مقابل | لیفتراک IC |
|---|---|---|
| روغن موتور و فیلترها | قابل اجرا نیست | جایگزینی منظم |
| سیستم خنک کننده | قابل اجرا نیست | چک و فلاش های منظم |
| سیال انتقال | سیستم حداقل / مهر و موم شده | جایگزینی منظم |
| شمع/انژکتور | قابل اجرا نیست | بازرسی / تعویض منظم |
| اقلام پوشیدنی اولیه | ترمز (ساییدگی کمتر به دلیل ترمز احیا کننده)، لاستیک، هیدرولیک | موتور، گیربکس، ترمز، لاستیک، هیدرولیک |
برای ناوگان الکتریکی، ارزیابی معیارهایی مانند کیلووات ساعت در هر حرکت پالت می تواند کارایی واقعی یک ماشین را نشان دهد. ویژگی هایی مانند ترمز احیا کننده، که در آن انرژی در حین کاهش سرعت و ترمزگیری برای شارژ مجدد باتری بازیابی می شود، می تواند زمان کار را تا 15 تا 20 درصد افزایش دهد. این به طور مستقیم مصرف انرژی را کاهش می دهد و عمر باتری را افزایش می دهد.
لیفتراک هایی که به خوبی نگهداری می شوند از مارک های معتبر مانند تویوتا، لیند و کرون اغلب ارزش فروش مجدد بالایی دارند. این به دلیل شهرت آنها برای دوام، قابلیت اطمینان و در دسترس بودن قطعات است. فاکتورگیری در ارزش فروش مجدد بالاتر می تواند هزینه خالص مالکیت را در طول عمر وسیله نقلیه به میزان قابل توجهی کاهش دهد و یک نام تجاری ممتاز را به سرمایه گذاری بلندمدت هوشمندتری تبدیل کند.
خرید حق لیفتراک ضد وزن تنها نیمی از کار است. یک راه اندازی موفق نیاز به برنامه ریزی دقیق، آموزش و آماده سازی سایت دارد.
قبل از رسیدن یک لیفتراک جدید، باید بررسی کنید که امکانات شما می تواند آن را در خود جای دهد. این شامل:
اندازه گیری عرض راهروها: تأیید کنید که راهروهای شما حداقل نیاز سازنده را برای مدل انتخابی برآورده می کنند. یک کامیون وزنه تعادل استاندارد معمولاً به 12-13 فوت نیاز دارد.
بررسی ظرفیت کف: وزن لیفتراک، همراه با بار کامل، فشار زیادی بر کف وارد می کند. بررسی کنید که ظرفیت باربری کف شما، به خصوص در نیم طبقه یا دال های بتنی قدیمی، کافی است.
بررسی ارتفاع و شیب درب: اطمینان حاصل کنید که ارتفاع دکل فرو ریخته لیفتراک می تواند تمام درها را پاک کند و می تواند با خیال راحت در هر سطح شیب دار یا شیب در محل حرکت کند.
رعایت استانداردهای OSHA (یا معادل منطقه ای) الزامی است. همه اپراتورها باید در کلاس خاصی از لیفتراک که استفاده می کنند آموزش دیده و گواهینامه دریافت کنند. سیستمهای تلهماتیک مدرن میتوانند با نیاز به کد اپراتور خاص برای راهاندازی خودرو، به اجرای این امر کمک کنند. این سیستم ها همچنین می توانند رفتار راننده، ردیابی اثرات و سرعت را برای ترویج فرهنگ ایمنی نظارت کنند.
لیفتراک های استاندارد برای شرایط سخت طراحی نشده اند. عملیات در انبارهای سرد، محیط های خورنده (مانند کارخانه های شیمیایی)، یا اتمسفرهای انفجاری نیاز به تغییرات خاصی دارد.
ذخیره سازی سرد: به کابین های گرم شده، مایعات هیدرولیک تخصصی که در دماهای پایین چسبناک باقی می مانند و قطعات الکترونیکی مهر و موم شده برای جلوگیری از آسیب تراکم نیاز دارد.
محیط های خورنده: ممکن است به اجزای شاسی فولاد ضد زنگ، چنگال های گالوانیزه و پوشش های محافظ روی تمام قسمت های در معرض دید نیاز داشته باشد.
هرگز تنها بر اساس برگه مشخصات تصمیم نهایی نگیرید. بهترین روش این است که گزینه های خود را به دو یا سه مدل محدود کنید و سپس ترتیب یک نمایش در محل را بدهید. یک نسخه آزمایشی به اپراتورهای شما اجازه می دهد تا لیفتراک را در محیط واقعی شما آزمایش کنند و بارهای واقعی شما را جابجا کنند. این تست دنیای واقعی تنها موثرترین راه برای تایید یک تصمیم خرید است.
انتخاب لیفتراک وزنه تعادل مناسب یک تصمیم استراتژیک است که در کل عملیات شما منعکس می شود. این فرآیند را می توان در یک ماتریس تصمیم گیری اصلی تقطیر کرد: برای عملیات های داخلی و سطح صاف که در آن کیفیت هوا یک نگرانی است، یک مدل الکتریکی با لاستیک های بالشتکی برنده واضح است. برای کاربردهای خارج از منزل و زمین های ناهموار که نیاز به نیروی خام و سوخت گیری سریع دارند، یک لیفتراک احتراق داخلی با لاستیک های پنوماتیک بهترین انتخاب باقی می ماند. در نهایت، 'بهترین' لیفتراک لیفتراک است که به طور بی عیب و نقصی بین ظرفیت بالابری، منبع انرژی و ویژگی های خود با محدودیت های فیزیکی و عملیاتی تاسیسات شما تعادل برقرار می کند. قبل از نهایی کردن هر خرید، یک ممیزی کامل TCO انجام دهید تا مطمئن شوید که سرمایهگذاری شما برای سالهای آینده ارزش دارد.
پاسخ: یک لیفتراک با وزنه تعادل تمام بار خود را در جلوی چرخ های جلویی خود حمل می کند و از وزن عقب خود برای حفظ تعادل استفاده می کند. برای استفاده در فضای داخلی و خارجی بسیار متنوع است. یک کامیون برای انبارهای داخلی طراحی شده است و دارای مکانیزمی برای 'رسیدن' به چنگال های خود به سمت قفسه بندی است که به آن امکان می دهد در راهروهای بسیار باریک تر کار کند. در فضای باز قابل استفاده نیست.
A: یک لیفتراک استاندارد با وزنه متقابل 4 چرخ معمولاً به عرض راهروی 12 تا 13 فوتی نیاز دارد تا بتواند راحت یک پالت استاندارد را بچرخاند و مانور دهد. مدل های سه چرخ اغلب می توانند در راهروهای کمی باریک تر، در حدود 10 تا 11 فوت، به دلیل شعاع چرخش تنگ تر، کار کنند.
پاسخ: بله، آنها به گونه ای طراحی شده اند که برای برنامه های مورد نظر خود پایدار باشند. آنها بر اساس همان اصل 'مثلث پایداری' مانند مدل های 4 چرخ عمل می کنند. در حالی که یک کامیون 4 چرخ دارای پایه پایداری کمی گسترده تر است، یک مدل 3 چرخ برای کاربردهای داخل ساختمان بر روی سطوح صاف با ظرفیت بار نامی خود کاملاً ایمن و پایدار است.
پاسخ: اگر عملیات چند شیفتی را اجرا می کنید، می خواهید تعمیر و نگهداری باتری را حذف کنید و می توانید از شارژ فرصت در زمان استراحت استفاده کنید، لیتیوم یون را انتخاب کنید. با وجود هزینه اولیه بالاتر، هزینه چرخه عمر کمتر و راندمان بالاتر اغلب آن را به سرمایه گذاری بلندمدت بهتری تبدیل می کند. اگر بودجه شما کم است و با گذشت زمان برای شارژ یک شبه، عملیات تک شیفتی را اجرا می کنید، سرب-اسید را انتخاب کنید.
پاسخ: در ایالات متحده، OSHA (اداره ایمنی و بهداشت شغلی) همه اپراتورهای لیفتراک را ملزم می کند که تحت آموزش رسمی، آموزش عملی و ارزیابی عملکرد قرار گیرند. آنها باید برای نوع خاصی از کامیونی که کار خواهند کرد گواهینامه داشته باشند. مقررات مشابهی در مناطق دیگر مانند مقررات PUWER در بریتانیا وجود دارد.