بازدید: 0 نویسنده: ویرایشگر سایت زمان انتشار: 2026-05-19 منبع: سایت
افزایش هزینه های سوخت و تغییرات سریع بازار، مصرف کنندگان را وادار می کند تا در سرمایه گذاری های حمل و نقل خود تجدید نظر کنند. بین سالهای 2018 تا 2023، سهم بازار ترکیبی خودروهای الکتریکی و هیبریدی از 2 درصد به 18 درصد افزایش یافت. با وجود این شتاب، خریداران احتمالی اغلب هنگام قیمت گذاری خودروهای سوخت جایگزین، شوک برچسبی را تجربه می کنند که منجر به شک و تردید در مورد اینکه آیا ریاضی بلندمدت جواب می دهد یا خیر.
اکثر خریداران یک وسیله نقلیه را تنها بر اساس قیمت خرده فروشی پیشنهادی سازنده (MSRP) ارزیابی می کنند. این نمای محدود، متغیرهای هزینه کل مالکیت (TCO) مانند نرخهای شهری محلی، کاهش تعمیر و نگهداری، افزایش بیمه و مشوقهای مالیاتی پیچیده را نادیده میگیرد. ارزیابی تأثیر مالی واقعی مستلزم نگاه کردن به برچسب قیمت اولیه است.
با بررسی یک تفکیک مالی شفاف و مبتنی بر داده از وسایل نقلیه الکتریکی خالص (EVs)، پلاگین هیبریدی (PHEV) و استاندارد مدل های هیبریدی برقی روغنی ، شما می توانید نقطه سربه سر دقیق عادات رانندگی خاص خود را تعیین کنید.
درک تفاوتهای مکانیکی بین انواع خودرو، هزینههای اولیه، هزینههای عملیاتی روزانه و نتایج مالی بلندمدت را تعیین میکند. هر فناوری پیشرانه رویکرد متفاوتی را برای متعادل کردن پیشرانه بنزینی و الکتریکی اعمال می کند. اجازه دهید چهار دسته اصلی را بررسی کنیم تا بتوانید هزینه های عملیاتی خود را به طور دقیق پیش بینی کنید.
HEV (Oil Electric Hybrid): این تنظیمات از یک موتور احتراق داخلی همراه با یک موتور الکتریکی داخلی استفاده می کند. موتور الکتریکی خودرو را در زمان نیاز به توان کم یا در سرعت های پایین، معمولاً کمتر از 30 مایل در ساعت، به حرکت در می آورد. این باعث می شود در ترافیک شهری توقف و حرکت بسیار کارآمد باشد. برای سرعت های بالا، بالا رفتن از شیب تند، یا شتاب سریع، موتور گازسوز کار را به دست می گیرد. همزمان چرخ ها را به حرکت در می آورد و باتری را از طریق یک ژنراتور داخلی شارژ می کند. هرگز لازم نیست این وسیله نقلیه را به پریز برق وصل کنید.
PHEV (Plug-in Hybrid): این مدل ها دارای معماری باتری بسیار بزرگتری هستند. آنها از یک محدوده رانندگی خالص اولیه پشتیبانی می کنند که می تواند اکثر رفت و آمدهای روزانه را بدون استفاده از یک قطره سوخت انجام دهد. پس از اتمام باتری اولیه، موتور گازی به عنوان یک پشتیبان ثانویه عمل می کند. این ترکیب به راحتی از 500 تا 600 مایل از کل محدوده رانندگی فراتر می رود و هر گونه اضطراب مسافت را از بین می برد. از نمونههای محبوب میتوان به کرایسلر پاسیفیکا PHEV و جیپ رانگلر 4xe اشاره کرد. برای دستیابی به حداکثر کارایی باید آنها را به صورت خارجی شارژ کنید.
BEV (خودروی الکتریکی با باتری): این خودروها 100% برقی هستند. آنها موتور احتراق داخلی و مخزن بنزین را به طور کامل حذف می کنند. شما فقط به زیرساخت شارژ شبکه اختصاصی برای حرکت آنها متکی هستید. این تغییرات روغن را از برنامه تعمیر و نگهداری شما حذف می کند، اما نیاز به برنامه ریزی دقیق مسیر برای سفرهای جاده ای طولانی دارد.
FCEV (خودروی الکتریکی سلول سوختی): این خودروها از گاز هیدروژن فشرده برای تولید برق داخلی استفاده می کنند. آنها چیزی جز بخار آب بی ضرر از لوله اگزوز ساطع نمی کنند. در حالی که این فناوری نوآورانه است، زیرساخت های سوخت هیدروژن عمومی به شدت محدود به مناطق جغرافیایی خاصی مانند کالیفرنیای جنوبی است.
تعیین مقرون به صرفه ترین وسیله نقلیه مستلزم تطبیق این فناوری به طور مستقیم با عادات رانندگی روزانه شما است. هیبریدهای استاندارد در شرایط سخت زمستانی که سیستم چهار چرخ متحرک ضروری است، عملکرد فوقالعادهای دارند و هوای سرد باعث کاهش شدید برد باتری نمیشود. خودروهای الکتریکی انتخابی بهینه برای رفت و آمد روزانه قابل پیش بینی و محلی است که در آن می توانید هر شب در خانه شارژ کنید. در زیر چارچوبی برای هدایت انتخاب فناوری شما وجود دارد.
| نوع وسیله نقلیه | منبع قدرت اولیه | سناریوی رانندگی ایده آل | سطح اضطراب محدوده |
|---|---|---|---|
| روغن هیبریدی الکتریکی (HEV) | بنزین + کمک برق | سفرهای بینالمللی طولانی، رانندگی در زمستان، دسترسی به شارژ خانه صفر | هیچ کدام |
| پلاگین هیبریدی (PHEV) | برق اولیه + گاز پشتیبان | رفت و آمدهای کوتاه روزانه در شهر، سفرهای جاده ای گاه به گاه آخر هفته | کم |
| باتری الکتریکی (BEV) | 100% شبکه برق | مسیرهای روزانه قابل پیش بینی، راه اندازی قوی شارژ خانه در دسترس است | متوسط تا زیاد |
خودروهای سوخت جایگزین دارای حق بیمه اولیه خرید هستند. هنگام مقایسه MSRP ها در لات ها، خریداران فوراً شکاف قیمت را تشخیص می دهند. بر اساس دادههای Kelley Blue Book از ژوئن 2024، میانگین قیمت تراکنش برای وسایل نقلیه سبز 56371 دلار است. میانگین وسایل نقلیه گازسوز سنتی 48644 دلار است.
حق بیمه فروشنده بسته به دسته خودرو به شدت متفاوت است. سدان های هیبریدی استاندارد دارای حق بیمه متوسطی در حدود 1300 دلار نسبت به همتایان بنزینی خود هستند. شاسی بلندهای هیبریدی حدود 2969 دلار قیمت دارند. خودروهای برقی خالص دارای نشانه گذاری بسیار تندتری هستند که اغلب بین 7000 تا 17000 دلار بالاتر از مدل های گازی معادل متغیر است.
MSRP اولیه تصویر کاملی را در مورد جریان نقدی ماهانه شما نشان نمی دهد. واقعیت های تامین مالی اغلب به نفع خریداران ترکیبی است. دادههای وام خودرو Experian نشان میدهد که هیبریدیهای استاندارد کمترین میانگین پرداخت ماهانه وام خودرو را با ۶۰۷ دلار دارند. میانگین خودروهای بنزینی کمی بالاتر از 629 دلار است. خودروهای برقی خالص سنگین ترین بار مالی ماهانه را با میانگین 774 دلار حمل می کنند. این به این دلیل اتفاق می افتد که وام دهندگان به دلیل ارزش باقیمانده قوی، نرخ های تامین مالی تهاجمی را برای هیبریدی ها ارائه می دهند.
یارانه های دولتی به شدت بر توان مالی خودروهای برقی تأثیر می گذارد. خریداران اغلب پتانسیل دریافت 7500 دلار اعتبار مالیاتی فدرال را برای خودروهای برقی و PHEV واجد شرایط در نظر می گیرند. این اعتبارات می تواند به سرعت حق بیمه فروشنده را پاک کند و خرید را بسیار رقابتی کند.
محدودیت های درآمد ناخالص تعدیل شده (AGI) بسیاری از خریداران پردرآمد را رد صلاحیت می کند. برای دریافت اعتبار خودروی جدید، AGI اصلاح شده شما نباید از سقف های خاص فدرال تجاوز کند. این محدودیت ها برای زوج های متاهل که به طور مشترک تشکیل پرونده می دهند، 300000 دلار است. سرپرستان خانواده با محدودیت 225000 دلاری مواجه هستند. سقف فایل های تکی 150000 دلار است. اگر درآمد خانوار شما از این آستانه های دقیق فراتر رود، حق بیمه اولیه را بدون هیچ گونه کمک فدرال متحمل می شوید.
اگر PHEV یا BEV را انتخاب کنید، نصب تجهیزات شارژ خانگی به یک عامل تدارکاتی و مالی اجباری تبدیل می شود. تجهیزات شارژ استاندارد سطح 1 معمولاً در صندوق عقب خودرو موجود است. به یک پریز خانگی 120 ولتی وصل می شود. رسیدن به شارژ 80 درصدی در یک باتری EV استاندارد از طریق سطح 1 تقریباً 40 تا 50 ساعت طول می کشد و این امر برای مسافران روزانه غیرعملی است.
اکثر دارندگان EV و PHEV برای دستیابی به سرعت شارژ یک شبه، ارتقاء شارژ سطح 2 را انتخاب می کنند. واحد سخت افزار فیزیکی بین 500 تا 700 دلار قیمت دارد. هزینه پنهان واقعی در ارتقای برق مورد نیاز خانه نهفته است. هنگام محاسبه TCO واقعی خود باید هزینه های احتمالی زیر را در نظر بگیرید:
بهره وری مالی یک وسیله نقلیه از نرخ تبدیل انرژی آن ناشی می شود. تفاوت بین راندمان شبکه به چرخ و بازده مخزن به چرخ هزینه های عملیاتی شما را تعیین می کند. آزمایش آژانس حفاظت از محیط زیست (EPA) این شکاف مکانیکی را به وضوح نشان می دهد.
وسایل نقلیه الکتریکی بین 60 تا 70 درصد انرژی الکتریکی شبکه را به حرکت خودرو به جلو تبدیل می کنند. خودروهای گازسوز استاندارد مقادیر زیادی انرژی را در اثر حرارت موتور و اصطکاک پیشرانه از دست می دهند. آنها تنها حدود 20 درصد از انرژی ذخیره شده در بنزین را به نیروی واقعی چرخ تبدیل می کنند. این مزیت مهندسی اساسی، استدلال اقتصادی بلندمدت را برای قدرت باتری هدایت می کند.
ما باید سناریوهای دنیای واقعی را برای درک تأثیر پولی مدل کنیم. اجازه دهید یک SUV سنتی گازسوز را با سرعت 25 مایل بر گالن با یک معادل هیبریدی که به 40 مایل بر گالن دست می یابد، مقایسه کنیم. اگر سالانه 15000 مایل رانندگی کنید، ماشین بنزینی 600 گالن سوخت مصرف می کند. هیبرید تنها 375 گالن مصرف می کند. با میانگین ملی 3.50 دلار در هر گالن، هیبریدی تنها 787 دلار در سال در هزینه سوخت صرفه جویی می کند.
برای PHEV و EVs، ما باید صرفه جویی در سوخت را با افزایش هزینه برق مسکونی جبران کنیم. یک PHEV با بسته باتری 14 کیلووات ساعتی را در نظر بگیرید. اگر هر روز آن را به طور کامل تخلیه و شارژ کنید، تقریباً 420 کیلووات ساعت به مصرف ماهانه خانگی خود اضافه می کنید. بر اساس میانگین ملی 12 سنت در هر کیلووات ساعت، قبض برق خانه شما حدود 50 دلار در ماه افزایش می یابد. شما اساساً 150 تا 200 دلار هزینه بنزین را با هزینه بسیار قابل پیش بینی 50 دلاری آب و برق معامله می کنید.
| پیشرانه خودرو (15000 مایل) | هزینه انرژی سالانه | هزینه کل انرژی 5 ساله | تخمینی صرفه جویی 5 ساله در مقابل گاز |
|---|---|---|---|
| بنزین استاندارد (25 MPG) | 2100 دلار | 10500 دلار | 0 دلار (پایه) |
| اویل الکتریک هیبرید (40 MPG) | 1312 دلار | 6560 دلار | 3940 دلار |
| باتری الکتریکی (3.5 مایل بر کیلووات ساعت) | 514 دلار | 2570 دلار | 7930 دلار |
هسته استدلال مالی بر آستانه سر به سر استوار است. صرفه جویی در سوخت چقدر سریع نشانه گذاری اولیه فروشنده را جبران می کند؟ صنعت خودرو بر قانون 15000 مایل متکی است. رانندگانی که به طور میانگین بیش از 15000 مایل در سال پیموده اند، حق بیمه خرید هیبریدی را از طریق صرفه جویی مستقیم سوخت در عرض 3 تا 4 سال پس می گیرند.
فراتر از نقطه سر به سر، وارد مرحله ای از سود مالی خالص می شوید. برآوردهای شورای دفاع از منابع طبیعی (NRDC) نشان میدهد که کل صرفهجویی خالص در طول چرخه عمر یک EV یا PHEV به طور گسترده بر اساس نرخهای آب و برق محلی است. اکثر مالکان پس انداز خالص مادام العمر را بین 7000 تا 11000 دلار مشاهده می کنند.
وسایل نقلیه با سوخت جایگزین مزیت های مختلف سبک زندگی را که دارای ارزش مالی ثانویه هستند، باز می کنند. بسیاری از شهرداریها به وسایل نقلیه سبز دسترسی انفرادی به خطوط خودروهای پرشمار (HOV) اعطا میکنند. اجتناب از انسداد ساعات شلوغی، ارزش زیادی به رفت و آمدهای روزانه میافزاید. شهرها غالباً پارکینگ تخصصی رایگان یا با تخفیف ویژه برای خودروهای برقی و هیبریدی در مناطق مرکزی شهر فراهم می کنند.
پاداش های عملکرد و ایمنی در حین محاسبه توجه شما را ضروری می کند. موتورهای الکتریکی گشتاور فوری را ارائه می دهند و به خودروهای الکتریکی سنگین اجازه می دهند در کمتر از 5 ثانیه از 0 تا 60 مایل در ساعت شتاب بگیرند. از نظر ساختاری، بسته های باتری سنگین، مرکز ثقل خودرو را پایین می آورند. این به طور چشمگیری خطرات واژگونی در مانورهای فرار ناگهانی را کاهش می دهد. عدم وجود یک بلوک بزرگ موتور جلو امکان افزایش مناطق مچاله شدن جلو را فراهم می کند که به طور بالقوه مسئولیت های پزشکی و برخورد را در تصادفات شدید از جلو کاهش می دهد.
ترمز احیا کننده همچنان یکی از قابل اعتمادترین مزایای مالی برقی سازی است. این فناوری به طور قابل توجهی اتکا به ترمز اصطکاکی سنتی را کاهش می دهد. وقتی پای خود را از روی پدال گاز بردارید، موتور الکتریکی عملکرد خود را معکوس می کند. این به عنوان یک ژنراتور عمل می کند و انرژی جنبشی را جذب می کند تا ماشین را کند کند و به طور همزمان بسته باتری را شارژ کند.
از آنجایی که لنت های ترمز فیزیکی با دفعات کمتری درگیر می شوند، سایش و پارگی به طور چشمگیری کاهش می یابد. مکانیک ها به طور مداوم گزارش می دهند که لنت ترمز هیبریدی و EV تا 3 برابر بیشتر از خودروهای بنزینی معمولی دوام می آورند. این کار چندین کار پرهزینه تعویض ترمز را در طول عمر وسیله نقلیه حذف می کند و صدها دلار برای صاحبان کار در مغازه صرفه جویی می کند.
کاهش نیاز به خدمات اساساً چشم انداز TCO را تغییر می دهد. یک هیبرید الکتریکی روغنی همچنان از یک موتور احتراق داخلی استفاده می کند که به تعویض منظم روغن، شمع ها و فیلترهای هوا نیاز دارد. خودروهای الکتریکی خالص این خدمات سیال را به طور کامل حذف می کنند. هر دو کلاس خودرو از داشتن قطعات متحرک بسیار کمتر در سرتاسر پیشرانه سود می برند.
قطعات مکانیکی کمتر به طور مستقیم منجر به خرابی های مکانیکی کمتر می شود. دادههای Consumer Reports نشان میدهد که دارندگان خودروهای برقی و هیبریدی تا 50 درصد کمتر برای نگهداری و تعمیرات کلی در طول عمر خودرو هزینه میکنند.
مالکان باید برای ساییدگی لاستیکها در خودروهای برقی خالص حساب کنند. از آنجایی که بستههای باتری، خودروهای برقی را تا 30 درصد سنگینتر از مشابههای گازی میکنند و موتورهای الکتریکی، گشتاور فوری به چرخها میدهند، لاستیکهای EV تقریباً 20 درصد سریعتر فرسوده میشوند. شما لاستیک ها را بیشتر تعویض می کنید، که اندکی صرفه جویی در حذف تعویض روغن را جبران می کند.
شکاکان اغلب به شکست فاجعه بار باتری به عنوان ویرانی مالی نهایی برای صاحبان وسایل نقلیه سبز اشاره می کنند. انتظارات مدرن از طول عمر، روایت مربوط به تخریب باتری را کاملاً تغییر داده است.
امروزه باتری های هیبریدی و EV با سیستم های مدیریت حرارتی مایع بسیار پیچیده مهندسی می شوند. آنها برای دوام بین 100000 تا 200000 مایل طراحی شده اند. از نظر عملی، این معادل 10 تا 15 سال رانندگی روزانه است. از آنجایی که اکثر مالکان اصلی یک خودروی جدید را تنها برای 6 تا 8 سال نگه میدارند، مدتها قبل از اینکه نیاز به تعویض کامل باتری باشد، خودرو را میفروشند یا معامله میکنند.
یک استدلال رایج علیه هیبریدی ها ادعا می کند که قرار دادن یک موتور و یک موتور الکتریکی باعث پیچیدگی بیش از حد و خرابی دو برابر می شود. داده های معتبر قابلیت اطمینان این فرض را به طور کامل از بین می برد.
رتبهبندی قابلیت اطمینان سالانه Consumer Reports به طور عینی فرکانسهای خرابی را در همه برندهای اصلی خودرو ارزیابی میکند. داده های آنها هیبریدهای استاندارد را در صدر مطلق سلسله مراتب قابلیت اطمینان قرار می دهد. هیبریدهای استاندارد از نظر آماری قابل اعتمادتر از خودروهای گازسوز خالص هستند. خودروهای گازسوز در حال حاضر قابل اعتمادتر از خودروهای برقی خالص هستند، که هنوز در حال غلبه بر اشکالات نرم افزاری اولیه تولید و ایرادات سیستم شارژ هستند.
حق بیمه به عنوان علامت TCO عمل می کند. خودروهای برقی و هیبریدی معمولاً هزینه بیشتری نسبت به مدلهای پایه گازی برای بیمه دارند. این افزایش حق بیمه ناشی از هزینه های بالاتر تعویض قطعات، وجود فناوری حسی پیچیده در ضربه گیرها و نیاز به نیروی کار تخصصی مکانیک پس از برخورد است.
مالکان می توانند این افزایش حق بیمه را از طریق تعدیل سیاست جبران کنند. شرکت های بیمه بزرگ، از جمله Farmers، Geico، و Travelers، به طور فعال رانندگی دوستدار محیط زیست را تشویق می کنند. با درخواست مستقیم از نماینده خود در مورد تخفیف های تخصصی خودرو سبز، می توانید جریمه بیمه ذاتی مربوط به وسایل نقلیه سنگین با باتری را کاهش دهید.
توانایی یک وسیله نقلیه برای حفظ ارزش خود، وضعیت مالی نهایی شما را در هنگام تصمیم به فروش تعیین می کند. مقایسه نرخ های استهلاک 5 ساله، تضادهای آشکار بازار را نشان می دهد. خودروهای برقی خالص در حال حاضر به دلیل منسوخ شدن سریع فناوری، تغییر قوانین یارانهها و نگرانی ثانویه محدوده خریدار، تقریباً 50 درصد از نرخ استهلاک را متحمل میشوند.
هیبریدهای استاندارد ارزش خود را به خوبی حفظ می کنند. آنها دارای نرخ استهلاک بسیار رقابتی 5 ساله فقط 37.4٪ هستند. این رقم به راحتی از میانگین صنعت 38 درصد برای همه خودروهای سواری می گذرد. افزایش هزینه های سوخت و افزایش تقاضای محیط زیست، هیبریدهای مستعمل را در بازار ثانویه بسیار مطلوب نگه می دارد.
این مطلوبیت مستقیماً به حق بیمه فروش مجدد بالاتر ترجمه می شود. دادههای تاریخی بازار ثانویه نشان میدهد که هیبریدیهای مستعمل غالباً ۴۰۰۰ تا ۶۰۰۰ دلار بیشتر از همتایان خود که دقیقاً با سوخت گاز کار میکنند به فروش میرسند. این حق بیمه پشتیبان اغلب به طور کامل نشانگذاری اولیه MSRP را پوشش میدهد که در سالهای قبل در نمایندگی پرداخت شده است.
مراحل زیر را برای ارزیابی خرید خودروی خاص خود انجام دهید و قبل از مراجعه به نمایندگی، مطلوب ترین هزینه کل مالکیت را قفل کنید:
پاسخ: خریداران معمولاً حق بیمه اولیه خرید هیبریدی را در عرض سه تا چهار سال بازیابی می کنند. این جدول زمانی فرض می کند که شما سالانه به طور متوسط 15000 مایل رانندگی می کنید. بهبود مالی ناشی از صرفه جویی مستقیم ماهانه در پمپ بنزین است، زیرا خودروهای هیبریدی در طول رفت و آمدهای توقف و حرکت، سوخت بسیار کمتری مصرف می کنند.
پاسخ: نه، آنها معمولاً هزینه کمتری دارند. دادههای Consumer Reports نشان میدهد که مالکان هیبریدی تا 50 درصد کمتر برای تعمیر و نگهداری مادام العمر هزینه میکنند. ترمز احیا کننده انرژی جنبشی را جذب می کند و سایش فیزیکی لنت ترمز را به شدت کاهش می دهد. موتور الکتریکی همچنین به موتور گازی کمک می کند، فشار مکانیکی کلی را کاهش می دهد و از خرابی زودرس قطعات جلوگیری می کند.
پاسخ: باتری های خودروهای هیبریدی و الکتریکی مدرن طوری مهندسی شده اند که بین 100000 تا 200000 مایل دوام می آورند. این به معنای تقریباً 10 تا 15 سال رانندگی استاندارد است. به دلیل سیستمهای مدیریت حرارتی پیشرفته، بسته باتری اصلی معمولاً از تمام مدت تصدی مالک اول در خودرو دوام میآورد.
پاسخ: بله، حق بیمه کمی بالاتر است. این خودروها دارای قطعات الکترونیکی تخصصی، فناوری حسی پیشرفته و بستههای باتری سنگین هستند که برای تعمیر پس از برخورد به کار مکانیک تخصصی نیاز دارند. اغلب میتوانید این حق بیمههای بالاتر را با درخواست از اپراتورهای بزرگ مانند Farmers یا Geico برای تخفیف سیاست خودروهای سبز جبران کنید.
پاسخ: شارژ کردن یک باتری هیبریدی پلاگین ۱۴ کیلووات ساعتی به طور کامل از حالت خالی هر روز حدود ۴۲۰ کیلووات ساعت به مصرف برق ماهانه شما اضافه می کند. با نرخ متوسط ملی 12 سنت در هر کیلووات ساعت، این منجر به افزایش تقریبی 50 دلار در صورتحساب ماهانه می شود که جایگزین صدها دلاری است که قبلاً برای بنزین خرج می شد.
پاسخ: اعتبار مالیاتی فدرال خریداران را ملزم میکند که سقفهای دقیق درآمد ناخالص تعدیل شده (AGI) را رعایت کنند. محدودیت های فعلی 150,000 دلار برای افراد مجرد، 225,000 دلار برای افرادی که به عنوان سرپرست خانواده ثبت نام می کنند و 300,000 دلار برای زوج های متاهل که به طور مشترک تشکیل پرونده می دهند. بیش از این سقف درآمد شما را از مطالبه یارانه محروم می کند.
ج: بله. داده های زیست محیطی تجربی تأیید می کند که وسایل نقلیه هیبریدی در طول چرخه عمر خود تقریباً یک سوم کمتر از خودروهای سنتی گازسوز آلایندگی کلی تولید می کنند. آنها همچنین انتشار اکسید نیتروژن تولید کننده دود را تقریباً 29 درصد کاهش می دهند و تأثیر مثبت قابل اندازه گیری بر کیفیت هوای محلی در مناطق متراکم رفت و آمد شهری ایجاد می کنند.
